Project Hail Mary (2026)

Wat een heerlijke film, zeg! Ik hou niet van space-films, gewoon niet mijn genre, en deze leek niet meer te zijn dan dat, hoewel ik er goede dingen van gehoord had.

Maar echt een hele fijne film, die steeds als ik het idee had dat het voorspelbaar werd een totaal andere wending nam.

De film loopt bijna volledig op de charme van Ryan Gosling, die een bijna solo-performance hier neerzet en daarmee een enorm relatable, tikkeltje quirky en charmant personage neerzet. Dikke chapeau voor hem!

Enige reden dat de film een half sterretje minder heeft is omdat het op 3/4 van de film toch een klein beetje inzakt.

Ik kan wel meer minpunten bedenken (sommige dingen gingen wat makkelijk (wat fijn dat de alien een soortgelijke taal en manier van spreken hebben als wij, zeg! What are the odds?!?) , andere dingen leken voor de personages vanzelfsprekend, maar ik had de neiging even terug te spoelen om de uitleg nog eens te zien) maar het feit is dat het me gewoon niet stoorde, ik had teveel plezier met de film terwijl dat gebeurde.

Ja, dit was uiterst charmant. Zéker voor het vaak bloedserieuze sci-fi genre.

Men kan zich storen aan de talloze toevalligheden, gelukjes en de bijna infantiele manier van wetenschap bedrijven. Maar dan mist men de bedoelde toon van deze film totaal. De regie is duidelijk gericht op comedy en drama.

Gosling speelt een rol die hem op het lijf geschreven is. Als nerdy leraar gewapend met zijn houtje-plakband-touwtje oplossingen struikelt hij plots in een groots avontuur en ontmoet onderweg een buitenaardse vriend voor het leven. Deze relatie schiet raak en bevat de juiste mix van humor en emotie.

De film kan aanvoelen als een recycle van andere sci-fi plotjes, maar de vormgeving (incl. klassiek poppenspel!) , de karakters en de muziek voelen alsnog zó fris en nieuw, dat het duidelijk op eigen benen kan staan. Men maskeert hier graag de logica in dienst van pure entertainment. Ga erin mee en fijne reis toegewenst.