Dune: Part Two
Vier jaar geleden vonden we het nog spannend, er kwam een nieuwe verfilming aan van het "onverfilmbare" sciencefiction-epos Dune van Frank Herbert. Denis Villeneuve bewees de juiste man te zijn voor deze immense taak, met een geweldige bewerking waarvoor hij verstandig besloot de ruim 700 pagina's dikke pil over twee producties te verdelen. Ook de tweede helft van het verhaal blijkt hij vakkundig naar het witte doek te hebben gebracht, met zes Oscarnominaties waaronder die voor beste film als gevolg.
Na de val van House Atreides zet Paul zijn reis voort op de onherbergzame delen van de woestijnplaneet Arrakis, waar hij zich moet bewijzen voor de Fremen onder leiding van Stilgar. Terwijl politieke intriges, oude profetieën en bloederige veldslagen de toekomst van het universum bepalen, worstelt Paul met zijn groeiende macht en de onvermijdelijke gevolgen van zijn keuzes.
Ook deze keer staat de lange film met een speeltijd van bijna drie uur bol van plotontwikkelingen en nieuwe personages, maar het is allemaal goed bij te benen. Lange dialogen over de mythologie en politieke spelletjes worden afgewisseld met bijzonder onderhoudende actiescènes, waarin we weer diverse innovatieve ideeën voorbij zien komen. Net als bij de voorganger heeft de film voornamelijk technische nominaties op zak, volledig terecht als je de pracht en praal over je heen ziet komen.
Timothée Chalamet is weer net zo op zijn plek als vorige keer, maar het is vooral fijn om te zien dat Zendaya er deze keer een stuk minder bekaaid van af komt. In Dune was ze nog veelal mysterieus op de achtergrond aanwezig, nu doet ze volop mee in alle ontwikkelingen en speelt ze een sleutelrol in het verhaal. Ditmaal is het Florence Pugh als prinses Irulan die wordt geïntroduceerd om pas in het aangekondigde derde deel echt naar voren te komen, net als een andere bekende actrice wiens stem we op het allerlaatste moment voor het eerst te horen krijgen. Austin Butler krijgt de kans om heerlijk te schmieren als de nieuwe slechterik Feyd-Rautha.
Dune: Part Two is in alle opzichten het verlengde van de vorige film, dat maakt het ook eenvoudig om het wel of niet aan te raden. Als je daar net zo overdonderd door was als ik zal dat ook nu weer gebeuren; omgekeerd zal een eventuele negatieve ervaring hier niet teniet worden gedaan. Denis Villeneuve toont voor de zoveelste keer aan een van de beste sciencefiction-regisseurs van zijn generatie te zijn. Het moet wel heel vreemd lopen wil hij de bal uit handen laten glippen voor het aanstaande Dune: Messiah.