Anora

Duizendpoot Sean Baker is een eigenaardige filmmaker. Over het algemeen schrijft, monteert en regisseert hij zijn eigen projecten zoals Tangerine, The Florida Project and Red Rocket, waardoor hij een herkenbare stijl heeft. Ook bij Anora wisselde hij al die petten af en dat leverde hem persoonlijke Oscarnominaties in al die categorieën op, voor een film die erg origineel is en toch ook weer vertrouwd aanvoelt.

De jonge sekswerker Ani kan haar geluk niet op wanneer Ivan gebruik maakt van haar diensten. De rijke zoon van een Russische oligarch strooit met geld en boekt haar niet alleen regelmatig voor bezoekjes aan huis, al snel gaat ze ook mee op spontane trips en zijn ze plots voor eeuwig aan elkaar verbonden na een flitshuwelijk.

Na een onzekere toekomst lijkt haar broodje nu gebakken, totdat de ouders van Ivan lucht krijgen van de zaak en daar op zijn zachtst gezegd niet achter staan. Een groepje klungelige gangsters krijgt opdracht het huwelijk nietig te laten verklaren, maar dat is buiten de vechtlust van Ani gerekend.

Het sterke script van Baker bestaat uit meerdere secties, waarvan het hilarische middenstuk het hoogtepunt vormt. Van pure slapstick tussen de onhandige handlangers tot een nachtelijke zoektocht, dit gedeelte is pure komedie. Aan het einde van de film schakelt de film een versnelling terug en sluit de maker het af met een passend einde.

Mikey Madison is de ontdekking van de film met haar ontwapenende acteerwerk als de jonge vrouw die van haar hart bepaald geen moordkuil maakt. Mark Eydelshteyn valt hierdoor wat in het niet als Ivan, maar dat zit hem ook deels in het personage en verloop van het verhaal. Vache Tovmasyan, Karren Karagulian en Yura Borisov zijn samen erg sterk als de zware jongens die alles moeten oplossen, waarbij de eerste twee vooral grappig zijn en Yura een onverwacht mooi aandeel krijgt in het geheel.

Met een budget van slechts zes miljoen dollar laat Baker hier wederom zien hoe veel je kan doen met beperkte middelen, als je maar een goed script en fijne cast tot je beschikking hebt. Anora won vorig jaar al de Gouden Palm en is komend weekend niet bepaald kansloos voor de hoofdprijs bij de Academy Awards. Hoe dan ook is dit een prachtige hedendaagse variant op Assepoester, maar dan eentje waarin de glazen muiltjes worden ingeruild voor naaldhakken, de pompoenkoets een privéjet is en de prinses wordt tegengewerkt door haar schoonouders in plaats van een jaloerse stiefmoeder.