Sentimental Value

Enkele jaren geleden bracht Joachim Trier ons The Worst Person in the World, een vruchtbare samenwerking met Renate Reinsve die blijkbaar smaakte naar meer. Hun nieuwe drama Sentimental Value doet er in alle opzichten een stapje bovenop, resulterend in een aangrijpende film over moeizame familiebanden, terugkijken op een leven en transgenerationele traumas.

Wanneer de ex-vrouw van de gelauwerde regisseur Gustav Borg komt te overlijden keert hij terug naar Noorwegen voor de uitvaart en om weer in contact te komen met zijn dochters. Met name bij actrice Nora sluimert er duidelijk nog het een en ander, wat zich uit in onder andere toneelvrees op zeer ongelukkige momenten. Haar zus Agnes doet het ogenschijnlijk beter met haar gezin, maar de terugkeer van hun vader zet de spanningen weer op scherp.

De hereniging met het huis waar ze ooit samen leefden inspireert Gustav tot het schrijven van een nieuw script, overduidelijk autobiografisch zonder het toe te willen geven. Het idee om Nora te casten in de hoofdrol is in zijn hoofd zowel nobel als een manier om weer samen te komen, maar ze wil er absoluut niets van weten en hij wijkt dan ook uit naar de Amerikaanse actrice Rachel Kemp. Haar bekendheid zal het geheid makkelijker maken om de financiering rond te krijgen, maar is het zo nog wel de film die hij voor ogen heeft?

Ook deze keer schreef Trier het script samen met Eskil Vogt, waarvoor ze terecht kans maken op een Oscar. Het verhaal wordt via kleine puzzelstukjes gepresenteerd om uiteindelijk samen te komen tot een geheel. De band tussen vader en dochters staat centraal, maar de toevoegingen van de actrice als een invasief element, de geschiedenis van het huis en de oorlogsachtergrond van de familie maken er een afgerond geheel van.

Niet alle keuzes werken even goed; een scène waarin diverse gezichten over elkaar worden gelegd met draaiende belichting voelt gekunsteld aan en voegt weinig toe. Daar staat tegenover dat Trier een geweldige cast heeft verzameld die samen vier nominaties in de wacht heeft gesleept. Stellan Skarsgård nemen we bijna voor lief en is ook hier geweldig, bijgestaan door Reinsve die vooral veel werk verricht met haar gezicht. Dat tweetal krijgt veel aandacht, maar Inga Ibsdotter Lilleaas is misschien wel de stille kracht van het geheel als de verbindende Agnes. Elle Fanning doet tot slot precies wat van haar wordt verwacht als de jonge actrice die zoekende is in haar carrière.

Sentimental Value is een prachtig drama waarin Joachim Trier al zijn sterke punten heeft samengebracht. Zijn vorige werk bracht hem al naar voren als een grote speler, maar hiermee heeft hij zijn naam definitief gevestigd. De negen Oscarnominaties waaronder die voor de beste film van het jaar zijn stuk voor stuk verdiend, eind volgende week weten we of hier iets van kan worden verzilverd.