Hamnet

Directe verfilmingen van de werken van William Shakespeare hebben we in allerlei vormen en maten voorbij zien komen, van zeer getrouwe bewerkingen tot verhalen in andere tijden en omgevingen. Daarnaast zien we af en toe films over het leven van de schrijver zelf, zoals hier het geval is. Of we er veel van leren over de man zelf is de vraag, maar dat lijkt ook niet echt het doel.

In Hamnet aanschouwen we de gebeurtenissen die vooraf gingen aan het schrijven van Hamlet, als een vorm van rouwverwerking voor Shakespeare. Lang wordt niet duidelijk gemaakt wat de naam is van de jonge man die een gezin sticht met Agnes, een relatie die voor veel frustraties zorgt in hun omgeving.

Op het einde na maakt het eigenlijk niet eens echt uit wie de mensen zijn naar wie we kijken. Het was misschien nog wel sterker geweest om dat achterwege te laten, al heeft dit nog zijn aandeel in de laatste akte. Dan was ons wel de belachelijke manier bespaard gebleven waarop "to be or not to be" in het script is geforceerd.

Ook dan was dit nog een film geweest die voor menig kijker behoorlijk gerekt aanvoelt en je geduld behoorlijk op de proef kan stellen. Gelukkig kijken we wel naar een geweldige cast, met onder andere een sterke Jessie Buckley die zeer waarschijnlijk een Oscar gaat winnen voor haar overtuigende hoofdrol.

Paul Mescal speelt the bard op zijn gebruikelijke ietwat neerslachtige manier, wat hier prima uit de verf komt. Kindacteur Jacobi Jupe verdient extra aandacht met zijn rol als de titelfiguur, menig volwassen speler zal jaloers zijn op wat hij enkel met zijn ogen doet.

Hamnet is een moeilijke film, het raakt je of het raakt je niet. Als alles samenkomt is dit een zeer emotioneel verhaal over een gezin dat moet omgaan met een tragedie, maar de kans bestaat ook dat het een lange zit is met vooral goed acteerwerk. Mocht je in dat laatste kamp zitten: kijk toch nog even verder, het einde is de mooiste scène die het afmaakt.